Dijkhuis

Blog

Wat anderen over ons zeggen

 

Wonen, werken, leren en werken als vrijwilliger: het gebeurt allemaal dagelijks in ‘t Dijkhuis, En dat levert mooie ervaringen en verhalen op. Onze cliënten, medewerkers, stagiairs en vrijwilligers vertellen graag hun verhaal over ’t Dijkhuis. Laat u verrassen!

 

 

Stichting Woon-, Zorg-,
En Dienstencentrum ’t Dijkhuis
Gorsselseweg 2
7437BE Bathmen

0570 541 644
info@hetdijkhuis.nl

Blog

  • Mirjam Schreuders

    Nieuwe blog Nathalie Steffens: ’t Koetje

    Vandaag staat er een bijzonder uitstapje op het programma.
    We gaan op bezoek bij ’t Koetje in Bathmen.
    ’t Koetje is een kinderopvang op de boerderij.

    Iedereen een jas aan? Rollators mee? Rolstoelen aanwezig? Klaar om te gaan? Ja, we kunnen.
    Ons uitje gaat direct al van start. Al slenterend door de gangen van ’t Dijkhuis, kijken de bewoners hun ogen uit.  Prachtige schilderijen aan de muur, groetende verzorgenden, zwaaiende bewoners van beneden, ramen met ander uitzicht. Er is overal wel wat te zien. En zo komen we dik tien minuten later in de ontvangsthal aan.

    De chauffeur van de bus helpt de mensen met een rolstoel stuk voor stuk de bus in. Zorgvuldig maakt hij de rolstoelen goed vast, handelt rustig en maakt gezellige praatjes met de bewoners.

    Ondertussen helpen de verzorgende en ik de lopende bewoners om de bus in te komen. Wat zijn de treden dan opeens hoog. Zouden er ook tussentreden bestaan? De bewoners laten zich niet kennen en klimmen de bus in.

    Als alles en iedereen in de gordels zit, gaan we op weg. De bus is volgeladen. De chauffeur, vier bewoners, twee rolstoelen, een rollator, een verzorgende en nog een vrijwilliger.
    Het rijden door de buurt maakt genoeg los bij de bewoners.
    Er wordt in het rond gekeken, gelachen, gesproken over de omgeving en ook … geslapen. Meneer Williams is in de ochtend vaak moe.

    Na een korte, maar zeer geslaagde rit draaien we het erf van ’t Koetje op.
    De verzorgende ziet het al snel, ze wijst ons op een prachtig plaatje.
    1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 …. kleine schattige neusjes. Allemaal aandoenlijk tegen het raam aan geplakt..
    De peuters staan op een kluitje door de ruiten van de deur te kijken wie er vandaag bij hen op bezoek komen. Ze staan de bewoners vol verwachting op te wachten.
    De gezichten van zowel de bewoners als van de kinderen stralen.

    Als de bewoners uiteindelijk binnen bij de peuters zijn, ontstaat er een mooi tafereel. De kinderen en bewoners kijken elkaar eerst lang aan. Er wordt niks gezegd. Gewoon oogcontact, dat er ontspannen uit ziet.

    De enthousiaste leidsters begeleiden een aantal kringspelletjes met de peuters. De bewoners genieten van deze live-voorstelling. Er wordt gezongen, gekeken, gewezen, gelachen en genoten.

    En dan komt er een jongetje bij mevrouw Overduin staan. Hij vertelt haar uitgebreid over zijn armbandje, dat zulke mooie kleuren heeft, waar ook het telefoonnummer van zijn moeder op staat. Mevrouw Overduin luistert, reageert, wordt actief en leeft op. De verzorgende legt uit dat dit jongetje het altijd zó fijn vindt als de bewoners er zijn. Hij zoekt hen graag op en zorgt voor de meeste interactie tussen jong en oud.

    “Kwaak! kwaak! kwaak!” Luid kwakend maakt een jongen ondertussen kikkersprongen voor alle bewoners langs.
    Iedereen kijkt z’n ogen uit. Behalve meneer Williams, hij heeft zijn ogen weer even dicht.

    Als afsluiting gaan we met z’n allen richting de stal.
    Nadat de kinderen hun overal en laarzen aan hebben getrokken, nemen we de bewoners ook mee naar de koeien. We ruiken het voer, horen de koeien, voelen de wind, zien de kinderen allemaal met bezems in de weer om het voer dichter naar de koeien te vegen.

    Meneer Williams is opeens wakkerder dan ooit. De koeien vindt hij prachtig om te zien, net als de heen- en weer rennende kinderen. Overal om ons heen gebeurt wel wat.

    Ook mevrouw Overduin neemt zelf steeds meer initiatief. Ze meldt de leidster dat een meisje een snotneus heeft. Ze reageert troostend op het huilen van een verdrietig jongetje. Ze praat tegen langslopende kinderen. Wat een verschil. Mevrouw kan thuis in ’t Dijkhuis soms verdrietig zijn. Daar is nu niks van terug te zien.

    Na afloop van het aangename bezoek zwaaien de kinderen ons liefdevol uit.
    De bewoners zijn ondertussen moe geworden. De kinderen daarentegen zijn energiek en spelen door in de stal.

    Gelukkig komen de kinderen volgende week weer naar ’t Dijkhuis toe.
    Dan kunnen er nog meer bewoners van en met hen genieten.

    Jong en oud, ’t Koetje en ’t Dijkhuis, wat een prachtige combinatie.

    Lees meer
  • Mirjam Schreuders

    ’t Dijkhuis gaat bouwen!

    Op weg naar een bloeiende woongemeenschap met licht, lucht en ruimte

    Woon-, zorg- en dienstencentrum ’t Dijkhuis bouwt de komende jaren aan een bloeiende woongemeenschap die vooral meer licht, lucht en ruimte biedt voor haar bewoners. Een deel van het hoofdgebouw wordt gesloopt en opnieuw gebouwd. Alle appartementen worden gerenoveerd. Ook komen er nog 9 nieuwe huurwoningen en 11 nieuwe zorgstudio’s voor bewoners met dementie. In het najaar 2019 zijn bewoners, hun familie,  medewerkers en vrijwilligers en  omwonenden geïnformeerd over de plannen. In de toekomst zijn het prettige gebouwen die het leven van de bewoners en medewerkers aangenamer maken. Dit bereikt ’t Dijkhuis onder andere door het toepassen van nieuwe technologieën en duurzame energie waar het kan. De bouw en renovatie start in het eerste kwartaal van 2021 en duurt tot eind 2024

    Om alles goed te kunnen uitdenken, heeft ‘t Dijkhuis ruim tijd genomen voor het maken van de plannen.  De afgelopen twee jaar zijn er gesprekken gevoerd met bewoners, medewerkers en vrijwilligers om de wensen voor de nieuwbouw en renovatie te horen. ,,We vinden het belangrijk om te weten welke wensen onze bewoners hebben”, zegt directeur bestuurder Jackie van Beek. ,,Ook de medewerkers en vrijwilligers hebben we geconsulteerd. Zij moeten hun werk goed kunnen doen, of zelfs nog wel beter dan nu het geval is. Al die gesprekken hebben geleid tot een wensenlijstje en op basis daarvan zijn er zeven scenario’s uitgewerkt. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om alle appartementen te renoveren en een deel af te breken en opnieuw te bouwen.”

    Maximale vrijheid

    Uitgangspunt voor de plannen is dat alle bewoners een tweekamerappartement krijgen met een eigen badkamer. ,,Dat is nu helaas nog niet het geval”, licht Jackie toe. ,,Daarnaast willen we met de nieuwbouw bereiken dat alle bewoners maximale vrijheid hebben, ook de mensen met een dementie. Maar het moet wel veilig blijven voor deze mensen.  Er komt voor mensen met een dementie een groot dakterras en een groot balkon met mooi groen waar ze prettig en veilig buiten kunnen zijn. Het terrein rondom de gebouwen wordt ook voorzien van aantrekkelijk  groen.  Overal komen bankjes om gezellig met elkaar te genieten van het buiten zijn en de mooie omgeving. Het wordt een geheel dat licht, lucht en ruimte uitstraalt. Het wordt een bloeiende woongemeenschap.”

    Integratie met het dorp

    Een goede verbinding met het dorp vindt  ’t Dijkhuis belangrijk. Daar wordt in de nieuwbouw rekening mee gehouden. Het restaurant komt aan de kant van de Kerkdijk, zodat het vlakbij de Brink ligt. ,,Dat is onze filosofie”, benadrukt Jackie. ,,We willen onderdeel van de samenleving in het dorp zijn en onze bewoners moeten zo lang mogelijk mee kunnen blijven doen. Daarom kiezen we ervoor om een terras vlakbij de Brink te maken en ervoor te zorgen dat onze bewoners gemakkelijk in het centrum kunnen komen.”

     

    Lees meer