Dijkhuis

Blog

Wat anderen over ons zeggen

 

Wonen, werken, leren en werken als vrijwilliger: het gebeurt allemaal dagelijks in ‘t Dijkhuis, En dat levert mooie ervaringen en verhalen op. Onze cliënten, medewerkers, stagiairs en vrijwilligers vertellen graag hun verhaal over ’t Dijkhuis. Laat u verrassen!

 

 

Stichting Woon-, Zorg-,
En Dienstencentrum ’t Dijkhuis
Gorsselseweg 2
7437BE Bathmen

0570 541 644
info@hetdijkhuis.nl

Blog

  • Mirjam Schreuders

    Blog Jackie van Beek: We moeten samen door deze moeilijke en verdrietige tijd, met respect voor ieders situatie

    Wat is het toch een zeer moeilijke en verdrietige tijd. Het Coronavirus houdt ons allen stevig in z’n greep. Cijfers, feiten en meningen passeren dagelijks in het nieuws de revue. We blijven allemaal zoveel mogelijk thuis en we hopen dat we het virus op die manier samen onder controle krijgen.

    Verpleeghuizen hebben de deuren voor bezoekers en familie gesloten, zo ook ‘t Dijkhuis. Ondertussen werken de mensen in de zorg keihard om alle cliënten zo goed mogelijk te verzorgen. Dagelijks doen zorgverleners hun uiterste best om de kwetsbare ouderen die in ‘t Dijkhuis wonen de juiste zorg en ondersteuning te geven. Dat doen zij in moeilijke omstandigheden en volgens de RIVM-richtlijnen. Een groot compliment aan hen!

    Medeleven in deze zware periode
    Voor de vrijwilligers en familieleden van de bewoners is het een hele zware periode. Want in `t Dijkhuis zijn helaas zieken en sterfgevallen te betreuren. Ik wil mijn oprechte medeleven uitspreken aan iedereen die dit betreft. Wij staan hen, binnen de mogelijkheden die we hebben, zo goed mogelijk bij.

    Met iedereen die zo graag op bezoek zou willen komen leven wij enorm mee. We begrijpen dat het moeilijk is dat dit nu niet kan.

    Medewerkers proberen bewoners en familie in alles zoveel mogelijk te ondersteunen. Zij komen regelmatig op de kamers van de bewoners om een praatje te maken, voor te lezen, muziek af te spelen of een spel te doen om zo de tijd te veraangenamen. Familieleden kunnen bellen, meelezen in de cliëntendossiers of, als de bewoner niet ziek is, een afspraak maken voor de kuierbox. Daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt!

    Richtlijnen RIVM
    We houden ons aan de landelijke voorschriften en aan de richtlijnen van het RIVM die in elk geval nog van kracht zijn tot 28 april. Het altijd zo levendige Dijkhuis is hierdoor stil en vrijwel verlaten. Alle bewoners zijn in hun eigen kamer en er kunnen geen groepsactiviteiten georganiseerd worden. De stamtafel en ons restaurant zijn leeg. De kapper en de winkel zijn gesloten. Dit is helaas noodzakelijk om zo min mogelijk bewoners in aanraking te laten komen met het virus.

    Hartverwarmende acties van buitenaf
    Veel mensen van buitenaf leven met ons mee, gezien de acties, de berichten, de kaarten, de snoepjes, chocolade, bloemen en straattekeningen en ga zo maar door. Hartverwarmend! Het maakt deze tijd voor iedereen wat dragelijker. Dank daarvoor!

    Samen en met respect voor ieders situatie
    Voor mij is het duidelijk dat we deze tijd alleen met elkaar goed door kunnen komen. Samen alles doen wat mogelijk is en met respect en begrip voor iedere persoonlijke situatie.

    Ik wens iedereen die dit leest veel sterkte, moed en kracht om deze moeilijke en verdrietige tijd door te komen. Ik hoop u allen over een poosje in betere tijden weer te ontmoeten.

    Een warme groet,
    Jackie van Beek
    Directeur `t Dijkhuis

    Lees meer
  • Yvonne Moonen

    Nieuwe blog Nathalie Steffens: Ze valt er niet over

    Ze draait zich om en kijkt me aan. Ik schrik.

    Wat is er gebeurd? Haar gezicht ziet er gehavend uit.

    Boven haar rechteroog zit een enorme bult. De zwelling en de grote paarse bloeduitstorting erom heen zorgen ervoor dat er nog maar een klein oog zichtbaar is.

     

    Als ik beter kijk, zie ik dat dit oog nog net zo glundert als het andere.

    Ik herstel me snel.

    Op m’n knieën voor haar, zeggen we elkaar gedag. Zijn we blij dat we elkaar weer zien. Via woorden, met glimlachen en door onze handen over elkaar te wrijven.

     

    Als ik mijn geschrokken reactie van een halve minuut geleden aan haar wil verklaren, zeg ik dat ik ‘net wel even naar haar oog moest kijken’.
    Ze reageert hierop door direct welwillend een stuk naar voren in haar rolstoel te schuiven. Zodat ik goed in haar beide ogen kan kijken.

     

    Het wordt het mij duidelijk dat ze op dit moment geen idee heeft dat haar gezicht beschadigd is, dat ze pas uit bed gevallen is.

    Soms is vergeten best even okay.

     

    Lees meer