Dijkhuis

Mevrouw Obdeijn geniet als ‘stamgast’ bijna dagelijks van de gezelligheid aan de stamtafel

Je kan er niet omheen als je ’t Dijkhuis inloopt: de stamtafel. Een gezellige houten tafel in de centrale hal met een bloemetje erop en een gezellig keuvelende groep mensen eromheen. Genietend van een kop koffie of een ander drankje met iets lekkers, maar vooral ook genietend van elkaar. Bewoners, vrijwilligers, medewerkers, familieleden van bewoners: iedereen schuift aan. Een mooi ontmoetingspunt. In de namiddag is de stamtafel sowieso bezet: dan schuiven de vaste gasten aan om samen de broodmaaltijd te eten en spelletjes te doen. Dit alles onder leiding van onder andere Sandra Raamsman.

,,In november vorig jaar zijn we hiermee gestart”, vertelt Sandra enthousiast. ,,We wilden graag tussen half 5 en half 9 ’s avonds een gezellige activiteit voor de bewoners op poten zetten. En wat is er gezelliger dan met elkaar eten aan de stamtafel en daarna koffie drinken en spelletjes doen? Of gewoon met elkaar bijkletsen onder het genot van de broodmaaltijd? Vanaf het moment dat we dit hebben opgezet, hadden we een leuke vaste groep bewoners die aanschuift. Soms zijn het er vijf, maar soms ook meer dan tien. Maar altijd is het gezellig!”

Mevrouw Obdeijn is vaste gast en geniet er bijna dagelijks van. ,,We zijn op leeftijd en minder mobiel”, zegt ze. ,,Maar we willen wel graag gezelligheid en elkaar ontmoeten. De stamtafel is daar heel geschikt voor. Ik geniet er altijd enorm van. Soms help ik andere bewoners met het eten van hun boterham en soms hebben we hele mooie gesprekken. Een fijne manier om de dag af te sluiten.”

De drie verzorgenden die verantwoordelijk zijn voor de stamtafel organiseren dagelijks een aantal activiteiten. ,,Gisteren speelden we een spel met kaartjes waarop vragen van vroeger staan”, licht Sandra toe. ,,Er staan dan vragen op als: wat trakteerde je vroeger als je jarig was op school? Dan komt het gesprek ineens op ‘ulevellen’ en werd er spontaan een lied ingezet dat over deze ulevellen gaat. De sfeer zat er meteen goed in!”

,,Je moet het zelf gezellig maken in het leven”, zegt mevrouw Obdeijn. ,,En dat doen we hier in ‘t Dijkhuis zeker. Daar krijgen we ook alle gelegenheid voor. En dat waardeer ik heel erg. Ik doe mee met bloemschikken, ga soms met een vrijwilliger wandelen en als ik naar mijn achterkleinkinderen in Brabant wil, dan kan dat ook geregeld worden. Laatst ben ik daar met de rolstoelbus van ’t Dijkhuis naar toe geweest. Fantastisch! Heb een geweldig mooie dag gehad. Ik hoop dat nog vaak te kunnen doen.”

,,Er is hier ook echt aandacht voor ons als bewoners en voor elkaar”, gaat mevrouw Obdeijn verder. ,,Als er iemand niet aanwezig is bij de stamtafel dan wordt diegene ook echt gemist. We delen met elkaar onze persoonlijke verhalen en als er een bewoner overleden is of erg ziek is, dan staan we daar met z’n allen ook bij stil. Wat dat betreft boffen we dat we hier mogen wonen. Het enige dat ik mis, is mijn tuin. Maar ja, je kan ook niet alles hebben. Ik ben meer dan tevreden met hoe ik hier nog mijn leven kan leiden met gezelligheid en leuke uitjes.”

 

Verpleegkundige Dominique vervult haar adviesrol met ‘verve’

Ze startte als stagiair en werkt nu al sinds oktober 2018 als verpleegkundige bij ’t Dijkhuis. Dominique Dijkman loopt niet weg voor haar verantwoordelijkheden, houdt van aanpakken en staat stevig in haar schoenen. De functie verpleegkundige met adviesrol is haar op het lijf geschreven. Vol enthousiasme vertelt ze over haar werk, haar collega’s en de bewoners.

,,Als verpleegkundige wordt je voor alle teams en afdelingen ingezet”, vertelt Dominique. ,,Dat heeft als voordeel dat je alle bewoners kent. En dat is ook nodig, omdat wij als verpleegkundigen ook de rol van adviseur of vraagbaak hebben. Verzorgenden kunnen ons bellen als ze twijfelen over bepaalde zaken of als er handelingen gedaan moeten worden die zij niet mogen doen, bijvoorbeeld het zetten van een vlindernaald of een mannen katheter. Als je de bewoner kent, kan je beter beoordelen wat er gedaan moet worden.”

Adviesrol
Verpleegkundigen werken binnen ’t Dijkhuis gewoon mee met de Verzorgenden, maar hebben daarnaast dus ook de rol van adviseur. Collega’s kunnen hen vragen stellen over medicatie of over zaken waar ze aan twijfelen, bijvoorbeeld bepaald gedrag van een bewoner. Ook worden de verpleegkundigen ingeschakeld om te beoordelen of iemand naar de huisarts moet of dat de verpleegkundige het zelf kan oplossen. ,,Op dinsdag en woensdag bezoeken de huisartsen ons huis”, vertelt Dominique. ,,Wij nemen de huisartsenlijsten door, welke bewoners er voor deze week op staan en beoordelen of het deze week nodig is dat de huisarts bij hen langs gaat. Dat scheelt weer tijd voor de huisartsen.”

Blijven leren
Dominique wil graag nog verder leren en gaat in de toekomst ook anderen scholen. ,,We hebben net allemaal bijscholingen gehad en kunnen zodra de oefenmaterialen binnen zijn, ook onze collega’s bij gaan scholen met bijvoorbeeld wondzorg, injecteren en stoma’s verzorgen. Dat is leuk om te doen. Ook zijn we bezig met het oefenen met het gebruik van de subcutane pomp die we gebruiken voor bewoners in de terminale fase. Nu doet Carinova dat nog, straks kunnen we die zelf bedienen. En ook wil ik graag zelf nog een aanvullende opleiding gaan doen. De verdieping opzoeken. Ik denk aan een opleiding tot verpleegkundig specialist of praktijkondersteuner van de huisarts. Gelukkig biedt ’t Dijkhuis voldoende opleidingsmogelijkheden.”

Mooi team
Dominique is zeer tevreden over het werken in ’t Dijkhuis. ,,Er werken fijne mensen, de sfeer is gemoedelijk en iedereen is bereid om elkaar te helpen. Er staat een mooi team. Als ik een vervelende of lastige situatie met een bewoner heb gehad, dan kan ik die ervaring delen met mijn collega’s. Of als ik even wil sparren over een vraagstuk, dan kan dat. Zelfs met de directeur of met mijn leidinggevende. Zij maken altijd tijd voor je. Dat is heel prettig. Je voelt je hier echt welkom.”

Henk Nijenhuis viert 40-jarig jubileum bij ’t Dijkhuis


Van kok tot Technische Dienst en nog steeds op handen gedragen

Talloze maaltijden heeft hij gekookt, duizenden technische probleempjes van bewoners opgelost, mooie markante mensen ontmoet en veel collega’s uit de brand geholpen met kleine praktische zaken. In 40 jaar Dijkhuis maak je heel wat mee, maar nog steeds werkt hij er met veel plezier. Henk Nijenhuis vierde 15 april zijn 40-jarig jubileum. Samen met zijn vrouw kijken we terug op al deze jaren werkplezier.

Hij weet het nog goed: 15 april 1979 was het zijn eerste dag bij ’t Dijkhuis. Als 19-jarige jongen ging hij aan de slag als kok. ,,Ik heb eigenlijk een opleiding als technicus van motorvoertuigen”, vertelt hij. ,,Spuiten, sleutelen en uitdeuken, dat heb ik allemaal gedaan, maar het beviel me toch niet zo goed. Toen heb ik besloten de bakkersopleiding te volgen en heb ik even aan de horeca gesnuffeld. Al snel zag ik de vacature voor kok bij ’t Dijkhuis en daar heb ik op gereageerd. Ik werd aangenomen en kookte dagelijks met veel plezier de maaltijden voor de bewoners.”

Suddervlees, kroketten en erwtensoep

In die tijd werd er in de keuken nog zelf gekookt, vertelt hij met een beetje weemoed. ,,We trokken heerlijke soepjes, maakten zelf gerechten met suddervlees en verse boontjes. Ook de toetjes maakten we zelf, zoals pudding en vla. Heel anders dan dat het nu gaat. Bewoners hielpen vaak mee met aardappels schillen en boontjes afhalen. Dat kon toen nog gewoon. Ik mis nu nog weleens de gezelligheid in de keuken en de lekkere etensgeuren die altijd in het huis hingen. Als er een bazaar was, maakten we met gemak zelf 200 kroketten en 300 liter erwtensoep. Mooie tijden waren dat!”

Overstap naar de Technische dienst

Na 25 jaar als kok gewerkt te hebben, kwamen er fysieke klachten. Reuma speelde op en het werd steeds zwaarder om dagenlang in de keuken te staan. Daar kwam nog bij dat het werk in de keuken veranderde. Er werd steeds minder vers gekookt. Het werk bestond uit maaltijden opwarmen en opscheppen. ,,Minder leuk werk”, vindt Henk. ,, En het werd me te zwaar. Rond die tijd ging de huismeester met pensioen”, weet Henk zich te herinneren. ,,Dat was voor mij een mooie kans om ander werk te gaan doen. Eerst deed ik ‘s middags de technische werkzaamheden en werkte ik ’s ochtends nog in de keuken. Maar het technische werk ging steeds meer tijd in beslag nemen en uiteindelijk ben ik helemaal overgestapt.”

Veranderingen

Drie directeuren en vier verbouwingen maakte Henk in 40 jaar mee. ,,Er is heel wat veranderd in de loop van de tijd”, vindt Henk. ,,In het begin bestond ’t Dijkhuis nog uit veel losse woningen rond een hoofdgebouw. Mensen woonden in kleine kamertjes waarin ze leefden en ook sliepen. Dat is in de loop der jaren allemaal verbeterd. Nu hebben ze allemaal een tweekamerappartement. Ik weet nog goed dat ik vroeger in de middag de boodschappen rondbracht. Bewoners konden producten als melk, brood en ontbijtkoek bij ons bestellen en ik bezorgde deze spullen. Er waren toen nog kleine luikjes naast de voordeur waarin ik dan de boodschappen kon schuiven. Dat deed me altijd aan een Chinees Restaurant denken”, zegt hij lachend.

Contact met bewoners

In de loop der tijd heeft Henk veel bewoners zien komen en gaan. ,,Dat hoort bij het werken in een huis met ouderen”, zegt hij. ,,Ik heb al van veel mensen afscheid moeten nemen en help ook wel eens met praktische zaken als er een bewoner overleden is. Ook als bewoners gevallen zijn en zelf niet meer op kunnen staan, sta ik voor ze klaar om ze weer op de been te helpen. Dat vind ik mooi aan mijn werk. Ze zijn altijd zo dankbaar als ik een lamp verwissel of de CV bijvul, dat is fijn om te merken. En van sommige bewoners krijg ik dan als dank een pak koekjes of een lekkere fles drank. Dat is toch mooi?!”

Toekomst

Nog zeven jaar en dan is er de pensioengerechtigde leeftijd. Henk werkt nog steeds met plezier en weet zich op handen gedragen door ‘zijn harem’. ,,Er werken maar drie mannen bij ’t Dijkhuis”, vertelt Henk met een lach. ,,Ik help de dames graag als ze weer eens een computerprobleem hebben of als er een technisch klusje gedaan moet worden. Ik weet dat ze dat waarderen. Ze zijn nogal snel in paniek en dan ben ik er om hen te redden”, zegt hij gekscherend. ,,Het werk verandert wel”, vindt hij. ,,Er moet steeds meer via de computer geregeld worden, maar dat vind ik ook wel weer leuk. En de laatste jaren mag ik steeds meer meedenken over beleidszaken. Ook dat vind ik prettig. Dus wat mij betreft maken we er nog zeven mooie jaren van!”

 

 

 

 

Luisteren naar de cliënt en er ook naar handelen

Ik werk al 17 jaar bij ’t Dijkhuis, waarvan de laatste 7 jaar als Eerst Verantwoordelijk Verzorgende. Het is een prima werkplek waar je veel zelf kunt inbrengen en opzetten. Zo hoor ik in mijn functie veel van de cliënten en hun familie. Die signalen pik ik op en ik probeer er dan ook actie op te ondernemen.

Kookclub
Een mooi voorbeeld hiervan zijn de drie kookclubs die inmiddels actief zijn in ’t Dijkhuis. Uit gesprekken tussen bewoners en de verzorging kwam naar voren dat bewoners het leuk zouden vinden om zelf groente te verbouwen en weer eens eigen aardappels en groente te kunnen koken. Dit is opgepakt en besproken met Jackie van Beek, de directeur. Zij was meteen enthousiast. In samenwerking met vrijwilligers zijn er inmiddels drie kookgroepen:  een voor alleen dames, een voor heren en een gemengde groep.

Zelf kiezen en koken
Eenmaal per twee weken koken bewoners zelf en kiezen ze uit wat ze willen eten. Samen aardappels schillen, boontjes punten en gehaktballen draaien. Griesmeelpudding koken, hoe lang is dat voor de bewoners al niet geleden? Koken op de manier die ze gewend zijn van 20 tot 30 jaar geleden. Daarna eten ze gezamenlijk en komen er leuke gesprekken naar boven.

Groentetuintje
Vaak hoorde ik dat mensen verse sla en andere groenten missen. Ook daar hebben we wat op gevonden. We hebben bij ’t Dijkhuis een groente- en kruidentuintje aangelegd. We kweken daar sla, bloemkool, bonen, bieten en kruiden. In de zomer hebben mensen dus verse sla. Dat vinden ze heerlijk. Ze maken er zelfs op hun eigen manier een heerlijke dressing bij.

Huiskamergesprekken
Eenmaal per jaar nodigen we de cliënten en hun eerste contactpersoon uit voor een huiskamergesprek. Aan de hand van de uitkomsten van het cliënttevredenheidsonderzoek bespreken we met hen een aantal stellingen. We vinden het belangrijk om te weten wat cliënten en hun familie vinden van de zorg en ondersteuning de zij van ‘t Dijkhuis krijgen. Een van de punten die naar voren kwam en waarvoor ook een actie is uitgezet, is een bordje “niet storen”. Cliënten of familie kunnen dit gebruiken als ze privacy willen om in alle rust belangrijke zaken te bespreken. Ook is er een vraag naar boven gekomen om de deur naar de tuin  rolstoeltoegankelijk te maken. Dit nemen we mee in de nieuwbouwplannen.

Werken bij ’t Dijkhuis biedt veel mogelijkheden om zelf initiatieven te ontplooien, zeker als dit de cliënten ten goede komt. Hun welzijn staat centraal en zo hoort het ook. Ik draag daar graag mijn steentje aan bij.

Alle deuren staan voor je open

Ik werk vanaf 24 juli 2017 bij ‘t Dijkhuis. Ben er dus nog maar korte tijd, maar heb het er heel erg naar mijn zin. Het voelt als een warme deken. Ik werk als facilitair medewerker en dat is heel veelzijdig. Ik help met het serveren van de ontbijten in de Rotonde, schenk koffie tijdens het koffierondje, maak appartementen schoon en help af en toe ook net het ontbijt op Banekate. Dat vind ik een mooie ervaring. In het begin moet je even aan de mensen wennen, maar op een gegeven moment ken je ze en weet je wat ze willen.

Fijn team
Ik werkte hiervoor bij een grote zorgorganisatie en het valt me op dat het hier bij ’t Dijkhuis veel gemoedelijker is. We hebben een leuk, hecht team. Het enige dat ik mis, zijn de mannen in het team. Ik werkte voorheen in de keuken en daar waren ook de koks. Dan heb je toch andere gesprekken dan in een team met alleen vrouwen. Maar wie weet, komen de mannen in de toekomst nog wel.

Gemoedelijk
Het is een klein huis en dat heeft voordelen. Met de lunch zit je met z’n allen aan de stamtafel en de directeur zit gewoon naast je. Dat vind ik heel bijzonder. Het voelt echt als één club. Je kan gewoon zeggen wat je vindt en er wordt naar je geluisterd. De deuren van je leidinggevende staan altijd open. Dat is heel prettig!

Zoek je een werkplek in een gezellige omgeving waar je in een prettige sfeer je werk kan doen, kom dan vooral werken in ’t Dijkhuis!

Dit werk doe je vanuit je hart!

Bijna zes jaar werk ik nu bij ’t Dijkhuis en ik heb het prima naar mijn zin. Ik ben begonnen als Verzorgende IG en medewerker Maatschappelijke Zorg. Ik zat nog op school maar deed de BBL- variant, dus ging ik een dag per week naar school en de rest van de dagen was ik aan het werk. Een mooie periode, want ik leerde veel en wist dat ik in de zorg op mijn plek was.

Goede doorgroeimogelijkheden
Ik kwam uit het onderwijs en dat paste veel minder bij mij. Dus ging ik op zoek naar een nieuwe baan. Ik stuurde een open sollicitatie naar ’t Dijkhuis en mocht beginnen. Ik had op meerdere vacatures gereageerd, maar had het beste gevoel bij ’t Dijkhuis. En dat is terecht, want het is een fijn huis met een prettige werksfeer en veel doorgroeimogelijkheden. In de zes jaar dat ik er nu werk, ben ik al doorgegroeid naar EVV-er. Binnenkort start ik met de opleiding MBO Verpleegkundige.

Afwisselend werk
Geen dag is hetzelfde. Dat vind ik prettig. We zorgen de hele dag voor onze cliënten, dus ook de ‘gewone’ dingen doe je met hen. We maken een wandeling of doen een spelletje. Persoonlijke aandacht is heel belangrijk en daar is bij ’t Dijkhuis alle tijd en ruimte voor. Dit werk doe je vanuit je hart, dat vind ik er zo mooi aan. Want, als je vanuit het hart werkt, is niets een probleem. Je doet je werk met liefde.

Warmte en gezelligheid
’t Dijkhuis is een organisatie waar ‘warmte’ en ‘gezelligheid’ heerst. Zowel naar de cliënten als binnen de medewerkersteams. Het is hier heer persoonlijk. Je kent iedereen en dat vind ik prettig.  Wij hebben binnen Banekate een heel hecht team. Zo organiseerde een collega ineens spontaan een nieuwjaarsreceptie bij haar thuis. Iedereen draagt iets bij en het was supergezellig. We kunnen alles met elkaar bespreken en maken gebruik van elkaars talenten. De contacten met de manager zijn goed en er is veel aandacht voor je als werknemer. Dus, als je een werkplek zoekt waar je gewaardeerd wordt, dan ben je bij ’t Dijkhuis aan het juiste adres!

Gewoon aanpakken!

Op 1 februari aanstaande ben ik 28 jaar in dienst bij ’t Dijkhuis en ik werk er nog steeds met veel plezier. Mijn werk als facilitair medewerker is afwisselend en ik maak er mensen blij mee. Een keer in de week op dinsdag en om de week in het weekend werk ik in de keuken. Op de andere dagen maak ik appartementen van cliënten schoon. Ik vind het heerlijk om de mouwen op te stropen en aan te pakken. Niet te veel praten, maar gewoon doen wat nodig is. Dat kan hier in ’t Dijkhuis.

Dankbaar werk
Het werk in de keuken vind ik leuk om te doen. Je bent met voeding bezig. Je ziet wat mensen eten en ik houd ook in de gaten of ze wel eten. En, mensen zijn altijd blij als wij weer langskomen met de maaltijd. Na afloop krijgen we vaak complimenten over het eten. Dat maakt het werk extra mooi om te doen.

Afwisseling
Zowel het schoonmaken als het werk in de keuken is heel afwisselend. In de keuken smeer ik brood, doe ik de afwas, help ik met serveren en rondbrengen en help ik in de Rotonde. Ook het schoonmaken is heel afwisselend. Je komt bij de mensen thuis en pakt aan wat er moet gebeuren. Sommige mensen blijven thuis als je komt en maken een praatje, anderen gaan juist weg en laten mij mijn gang gaan. Naast de schoonmaak, ben ik ook verantwoordelijk voor de bestellingen van de schoonmaakmiddelen en ik ben ook nog BHV-er.

Eigen initiatief en verbeteringen
Wat ik leuk vind aan werken in ’t Dijkhuis, is dat je zelf verbeteringen in het werk kan doorvoeren. Je overlegt dit uiteraard ook met je leidinggevende en dan wordt het in het team besproken. Als je goed kan aangeven waarom je zaken anders wilt, en je leidinggevende en je team zijn het er mee eens, dan kan je je eigen voorstel uitvoeren. Een mooi voorbeeld hiervan is dat ik het microvezelsysteem heb geïntroduceerd. Ik vond al heel lang dat we met dat systeem efficiënter en milieuvriendelijker konden werken. Ik heb dat aangekaart en mocht een voorstel maken. Dat is gelukt en nu werken we er mee.

Gezelligheid en kleinschalig
Als je van een kleinschalig huis houdt, waar gewerkt wordt in kleine hechte teams en waar gezelligheid belangrijk is, dan moet je zeker bij ’t Dijkhuis solliciteren. Er zijn voldoende mogelijkheden om je te ontwikkelen en om je eigen inbreng te leveren.

Kijken naar mogelijkheden en korte lijnen

Bijna twee jaar werk ik nu bij ’t Dijkhuis als teamcoördinator wonen met zorg. En wat heb ik het naar mijn zin! Deze werkomgeving past bij mij. Het is geen grote organisatie waar besluitvorming over veel verschillende schijven gaat, maar een kleinschalig huis waar slagvaardig gewerkt wordt en waar we meedenken met de cliënt. Wij werken hier met korte lijnen naar de cliënten, het management en de medewerkers. Dat betekent dat je snel kan schakelen als dat nodig is. Daar houd ik van.

Ruimte voor verandering
In de twee jaar dat ik hier nu werk, heb ik samen met het team al heel wat positieve veranderingen door kunnen voeren. Zo hebben we de extramurale zorg opgezet, het verpleegkundig beleid aangepast en zijn we bezig met de implementatie van een medewerkersportaal waarmee je gemakkelijker roosters kan maken. Ik merk dat er veel ruimte gegeven wordt voor het doorvoeren van verbeteringen en veranderingen. Dat is prettig!

Medewerkers in hun kracht zetten
Het meest belangrijk vind ik dat medewerkers bewust zijn van hun kwaliteiten. Daar probeer ik ook op te sturen. Als mensen zelf weten waar ze goed in zijn, durven ze ook gemakkelijker initiatieven te nemen en verbetervoorstellen te doen. Mijn ervaring is dat medewerkers vol goede ideeën zitten. Laten we die dan ook vooral benutten.

Zichtbaar zijn
Als teamcoördinator vind ik het belangrijk om feeling te houden met de werkvloer. Ik wil weten wat er speelt en trek regelmatig even ‘de groene jas’ aan om mee te werken op de afdelingen. Mijn deur staat altijd open en medewerkers kunnen dan ook altijd even binnenlopen om zaken te bespreken. Dat vind ik vanzelfsprekend.

Denken vanuit de cliënt
Het klinkt cliché, maar bij ons staat de cliënt echt centraal. Wij mogen werken in het huis van de cliënten. We zijn als het ware te gast bij hen. Dat betekent dat zij zich niet aan ons hoeven aan te passen, maar wij eigenlijk aan hen. Denk jij ook zo over het werken in de ouderenzorg en houd je van saamhorigheid en gezelligheid. Wees welkom in ons team!