Dijkhuis

Nieuwe blog Nathalie Steffens: Vragen staat vrij

Ik heb het wel vaker. Ik stel een bewoner een vraag en probeer tegelijkertijd te voorkomen dat hij of zij zich hierdoor getest voelt. Er is al zoveel wat vergeten wordt, daar wil ik de nadruk niet op leggen.
Maar doordat ik zo nadenk over het voorkomen van testen, maak ik het soms onbewust ingewikkelder.

Zo ook weer vandaag. Ik ontmoet een dame die ik nog niet eerder gezien heb. Een bewoonster van ‘de buren’. Mevrouw heeft zin in een gesprek. Na een paar minuten praten, word ik nieuwsgierig naar haar leeftijd. En dan komt het… omdat ik haar niet het gevoel wil geven dat ik haar geheugen aan het testen ben, stel ik mijn vraag luchtig, maar op een aparte manier. “Weet u misschien nog hoe oud u bent?”
Mevrouw kijkt mij aan, lacht hard en zegt: “Natuurlijk weet ik dat!”. Ik voel me onhandig. Die vraag had ik dus anders kunnen stellen.

Als mevrouw wil vertellen hoe oud ze is, beseft ze zich opeens dat ze het niet meer weet. Ze is geen 22 jaar meer, ook geen 23, maar hoe oud dan wel? Ze schuift wat op haar stoel. Haar verwarring is zichtbaar.

Als de verzorgende langs komt om koffie te brengen, stelt zij dezelfde vraag nogmaals, maar op een andere manier. “Weet u hoe jong u bent?”. Nee, bij die informatie komt mevrouw ook niet. “In welk jaar bent u geboren?”. Het blijft blanco bij mevrouw. Haar voorhoofd is gefronst, ze zoekt naar het juiste opbergvak met gewenste informatie.

Gelukkig biedt de verzorgende hulp. Ze gaat wel even in het grote boek kijken, waar alle informatie in staat. Mevrouw en ik halen opgelucht adem. Komt het toch nog goed.

Als de verzorgende binnen twee minuten bij ons terug komt, vraagt ze nogmaals opgewekt of mevrouw weet van welk jaar ze is.
En wat denk je? Plotsklaps noemt mevrouw haar volledige geboortedatum op! Met een hele brede lach op haar gezicht.

Ik sta versteld…

Mooi om deze interactie tussen verzorgende en mevrouw mee te maken.
Ik neem me voor om volgende keer zelf wat meer ontspannen met m’n vragen om te gaan.

Vragen staat vrij, toch?

..

Nathalie Steffens
(ik doe vrijwilligerswerk bij ’t Dijkhuis, op de plek waar mensen met dementie wonen)