Dijkhuis

Vroege kerstgedachte – ’t Dijkhuis

Blog Nathalie van Donzel

Tjonge, wat is het druk. Je kan goed merken dat we met de eindsprint bezig zijn. Alles moet nog even af voor het einde van het jaar. En er blijft wel eens wat liggen….Vanuit Tim Gliffe is er maanden geleden al een ‘charity contest’ uitgeschreven en wij zijn, als Benelux, heimelijk laat. Twee initiatieven zijn gepresenteerd en de medewerkers is gevraagd of ze aan één van de twee deel willen nemen.

Een goed doel wat mij na aan het hart ligt is de ouderenzorg. Van alle denkbare goede doelen spreekt mij dat het meeste aan. Mijn inbreng was dan ook een dag helpen in een zorginstelling voor ouderen. Via Facebook ben ik weer in contact gekomen met een oud klasgenoot van de middelbare school, Nathalie Steffens. Zij is vrijwilligster bij ’t Dijkhuis in Bathmen, ze is direct enthousiast en brengt me in contact met de directrice. De datum mogen we zelf bepalen, het programma wordt voor ons gemaakt.

Naast mijzelf zijn er welgeteld twee collega’s die mee willen naar ’t Dijkhuis. Voor ik het weet treffen Ron, Djip en ik elkaar op de parkeerplaats. Zonder echt te weten wat ons te wachten staat maar met een ‘open mind’ melden we ons bij de receptie.

Ron en Djip gaan naar boven, naar de gesloten afdeling. Ik mag mee naar de huiskamer waar de activiteiten van de dagbesteding plaatsvinden. De dames en heren zijn oud, (beginnend) dement maar oh zo aardig en al gauw zit ik te ‘kaarten’ met een dame van 88 die voluit verteld over waar ze gewoond heeft, het feit dat ze geen scootmobiel meer rijdt en dat er een ander spel met de kaarten is gespeeld zodat we ze niet meer kunnen gebruiken. Ik veer mee op alles wat ze zegt en ze geniet zichtbaar van de aandacht.

Na de koffie, bingo, lunch, het opruimen en een bezoek aan de gesloten afdeling is het tijd voor de knutselmiddag. Om de vijf minuten wordt er gevraagd of ik deze cursus vaker geef en of de materialen bij een bepaalde winkel vandaan komen. Ik babbel gezellig mee, doe mijn uiterste best om mijn creatie nog ergens op te laten lijken en zorg dat alle vragen die mijn kant op komen keer op keer beantwoord worden.

De dag vliegt voorbij en terug in de auto heb ik alle tijd om alles op me in te laten werken. Ik merk dat ik moe ben, maar voldaan. Enigszins emotioneel zelfs. Ik realiseer me dat dit niet alleen mijn voorland is, maar ook het voorland van mijn naasten. En dat dit voor iedereen geldt. Het is een keiharde realiteit waar iedereen eens bij stil zou moeten staan.

Daarom pleit ik voor het volgende: laat iedereen tussen de 18 en de 50 jaar een dag per kwartaal dit soort vrijwilligerswerk doen….ok, het plan moet verder uitgewerkt worden en wellicht moeten er wat nuances aangebracht worden, maar in essentie is dit wat er moet gebeuren.

Personeel en vrijwilligers van alle zorginstellingen, maar die van ’t Dijkhuis in Bathmen in het bijzonder, zie ik als de engelen van onze maatschappij. Ik hoop dat hun tomeloze inzet en passie neerdaalt op de rest van Nederland. Met deze wat, vroege kerstgedachte, kijk ik terug op een onvergetelijk fijne dag die zeker voor herhaling vatbaar is, want een  dagje relativeren is goed voor de mens!

Nathalie van Donzel