Dijkhuis

Ben jij er volgend jaar ook (weer) bij?

Op het moment dat buurvrouw Marita haar auto bij Braakhekke wil parkeren, kijk ik haar verbaasd aan. We moeten toch bij ’t Dijkhuis zijn? Complete verwarring in de auto. Marita pakt de uitnodiging erbij en leest hardop voor: “Cultuurhuus Braakhekke”. Okay, zelfs deze middag verloopt nu al anders dan ik dacht 🙂

In Braakhekke worden we vriendelijk ontvangen. Koffie, thee en een gebakje. Heerlijk.
Als we de zaal binnen lopen, kijk ik mijn ogen uit. Wat is het druk! Wat zijn er al veel mensen. Zijn dit allemaal vrijwilligers van ’t Dijkhuis? Wauw, wat goed.

Vorige jaren bleek de vrijwilligersdag altijd in de Rotonde te zijn. Maar omdat de groep zo gegroeid is, werd er vorig jaar naar alle tevredenheid uitgeweken naar Braakhekke. En… als we nog even doorgroeien, zal de organisatie volgend jaar mogelijk op zoek moeten naar een nog grotere zaal. Laten we dat als doel stellen!

En dan valt mijn blik op een man met één van de stralendste blikken van Bathmen, mijn buurman. Goh, ik wist niet dat Mans ook vrijwilliger was. We schuiven bij hem aan de tafel, waarna er direct gezellige gesprekken ontstaan met al onze tafelgenoten. Op deze manier leer ik dat er dus ook een Stichting Vrienden van ’t Dijkhuis bestaat, dat er zeer veel verschillende vrijwilligersfuncties te bekleden zijn, dat er zelfs mensen zijn die al 15, 20, 25 jaar vrijwilliger bij ’t Dijkhuis zijn. Ik begin direct te rekenen. Ben nu 44… ja, dat kan ik ook nog redden.

Om even over de leeftijden door te gaan. De meeste aanwezige vrijwilligers zijn ouder dan ik. Een stuk ouder. Fantastisch natuurlijk. Toch had ik ook meer dertigers, veertigers verwacht. Maar wat niet is, kan nog komen toch? Maken we er een mooie leeftijd-mix van.
Als ik zo naar de verhalen luister van iedereen in de zaal, vind ik het prachtig om te merken dat elke vrijwilliger een bepaalde activiteit weet te vinden waar hij/zij blij van wordt. Baliemedewerkers, koffieschenkers, fiets-maatjes, en ga zo maar door. Echt voor ieder wat wils.

Ondertussen gaat directeur Jackie langs alle tafels om iedereen persoonlijk te verwelkomen. Mooi om te zien, dat er voor iedereen aandacht is. Trouwens ook voor de innerlijke mens, we worden zeer goed verzorgd. Muzikaal optreden, drankjes, heerlijk eten, ruimte om bij te praten. Wat een heerlijke dag, het voelt als een warm bad.

Als ik later nog met verzorgende Alma praat, geeft zij aan dat ze zo graag een clubje vrijwilligers bij elkaar wil hebben, o.a. voor de afdeling waar de mensen met dementie wonen. Door de aanwezigheid van meer vrijwilligers, zou er nog meer mogelijk worden voor de bewoners. Gezamenlijk koken, 1 op 1 aandacht, samen was opvouwen, wandelen, en ga zo maar door. Ik zie het plaatje ook voor mij en word er blij van.

We heffen met z’n allen het glas:“Op naar nog veel meer blije gelukkige momenten in en rondom ’t Dijkhuis”

Nathalie Steffens